สวัสดีครับ ผู้ที่เข้ามาอ่านบล็อกทุกท่าน

 

พิมพ์ตั้งแต่วันที่ 2 เลยละ แต่แอบดอง (ฮา ๆ)

ไม่รู้จะพูดอะไรก่อนดี ก่อนอื่นต้องบอกว่าเจ้าของบล็อกอาจจะไม่ค่อยอัพบล็อกถี่มากเท่าไร แนะนำหากอยากติดตาม (สโตก) เจ้าของบล็อก แนะนำให้ไปตามกันที่ Twitter ของเจ้าบล็อกได้นะครับ Foot in mouth 

เรื่องอื่น ๆ เกี่ยวกับเจ้าของบล็อกและเรื่องมหาวิทยาลัยของเจ้าของบล็อก ผมขอยกไปที่เอ็นทรีต่อ ๆ ไปนะครับ (เยอะมากจนเอ็นทรีอาจออกทะเลได้เลยทีเดียว)

จริง ๆ เรื่องนี้ทุก ๆ คนน่าจะพอทราบกันบ้างกันแล้ว จากเมื่อปีที่แล้วในเดือน 3 บริษัท Gungho ที่ประเทศญี่ปุ่นได้ปิดการให้บริการเกมโยเกิร์ตติ้งไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มาในปี 2011 นี้ ที่ประเทศไทยก็มีการประกาศเกี่ยวกับโยเกิร์ตติ้งขึ้นมาอีกครั้ง แต่ไม่ได้การเกี่ยวกับการอัพเดตอะไรในตัวเกม แต่เป็นการประกาศการยุติการให้บริการเกมแทน

เกี่ยวกับการปิดให้บริการเกมของโยเกิร์ตติ้งของเว็บไซต์โยเกิร์ตติ้งไทยสามารถตามไปที่ลิงค์นี้ได้เลยครับ

 

ส่วนตัวแล้ว หากเหตุการณ์เกิดขึ้นก่อนที่ผมยังศรัทธาในบริษัท ผมก็คงเสียใจมาก ๆ จริง ๆ แต่ตอนนี้ Ini3 สอนผมให้เลิกศรัทธาในตัวเขา เพราะเขาแสดงให้เห็นถึงว่าบริษัทเขาก็เป็นคนเหมือนกับบริษัทอื่น ๆ เหมือนกันนะ ไม่ใช่เป็นบริษัทให้บริการเกมในฝันที่จะดีที่สุด

แต่ไปยินข่าวแบบนี้ผมก็รู้สึกเสียใจ ... เพราะประเทศไทยเป็นประเทศเดียวที่ยังมีการเปิดให้บริการในประเทศไทย เพราะฉะนั้นผมเสียใจเพราะตัวเกม ส่วนบริษัทผมไม่สน เดี๋ยวนี้กำไรเยอะแล้วนิ ลูกค้ากลุ่มเล็ก ๆ ก็ไม่สนสินะ (ฮา ๆ)

 

ถ้าย้อนไปเมื่อสมัยหลาย ๆ ปีก่อน ใครที่ได้ติดตามบล็อกผมก็คงจะรู้ว่าผมมีปฏิสัมพันธ์ (Interact ?) เกี่ยวกับเกมโยเกิร์ตติ้งเยอะมาก ๆ ทั้งเล่น และที่สำคัญคือ Community ของโยเกิร์ตติ้ง ผมได้รู้จักใครหลาย ๆ คน และได้อะไรหลาย ๆ อย่างมากจากโยเกิร์ตติ้ง

ในสังคมของโยเกิร์ตติ้งเป็นสังคมที่ดีมาก ๆ สังคมหนึ่งเลยทีเดียว เพราะตัวเกมได้บ่มเพาะการเป็น Community Game ซึ่ง Neowiz ผู้คิดค้นเกมนี้เป็นคนสร้างคอนเซ็ปต์นี้เองเลย ไม่สนเลเวล ไม่สนไอเทม แต่สนที่การช่วยเหลือกัน และการร่วมผจญภัยกันไปในโลกของโยเกิร์ตติ้งด้วยกันในโลกโยเกิร์ตติ้งเป็นหลัก เพราะฉะนั้นเกมนี้จะเป็นเกมที่เล่นช้ามากและน่าเบื่อมากถ้าไม่มีคนเล่นด้วย

นอกจากนี้เกมนี้ยังทำให้ผมได้รู้เรื่องราวอะไรอีกมากมาย และก็จุดประกายอะไรอีกมากมายเลยทีเดียว ทั้งในเรื่องของการสร้างเว็บเพจ, Photoshop, Cosplay, Blog, การเข้าเรียนในสายคอมพิวเตอร์อย่างจริงจังก็เพราะเกมนี้นี่แล

จริง ๆ ผมรวมถึงทุก ๆ คนที่เป็นผู้เล่นโยเกิร์ตติ้งก็คิดไว้เนิ่น ๆ แล้ว ด้วยสถานการณ์แบบนี้ โยเกิร์ตติ้งก็ต้องถูกปิดสักวัน เพราะผู้ผลิตทางเกาหลีไม่มาทำอะไรเพิ่มเติม ก็เหมือนกับว่าเกมมันตายไปอย่างสมบูรณ์แล้วจริง ๆ แล้วเกมที่ไม่มีอะไรเพิ่มเติมแบบนี้ รวมกับคนที่หายไปเรื่อย ๆ จนเป็นเกมร้าง ไม่มีวันปิดก็เป็นไปไม่ได้ คุณว่าจริงไหมละ ?

 

สุดท้ายเกมโยเกิร์ตติ้งที่ใคร ๆ ก็ล้วนไปรับประสบการณ์ดี ๆ เกมที่ถูกเขียนด้วยความเหนื่อยยาก ในที่สุดก็กลับกลายเป็นไฟล์ขยะ ซอร์สขยะ ที่ใคร ๆ ก็ไม่สนใจอีกต่อไป และเลือนลางจากโลกอินเทอร์เน็ต โลกไซเบอร์ และความทรงจำไป โดยเฉพาะ Server File ที่ตั้งแต่เกมนี้เปิดมา จนวินาทีสุดท้าย ก็ไม่มีใครสามารถสร้างหรือล่วงรู้ Server File เกมหรือ "หัวใจ" สิ่งที่ทำให้เกม หรือน้องสาวคนนี้เคลื่อนไหวได้เลยแม้แต่คนเดียว (ยกเว้นผู้ที่ซื้อเกมมาเปิดให้บริการเกม)

ผมก็อยากรู้น่ะนะว่า "หัวใจ" ของน้องสาวต้องทำด้วยอะไรบ้าง มีส่วนประกอบอะไรบ้าง ถึงแม้จะเป็นครั้งสุดท้าย แต่ผมก็อยากรู้ว่าหัวใจนั้นประกอบด้วยอะไรบ้าง ทั้ง ๆ ที่รู้ทั้งรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ บริษัทเกมที่ไหนจะปล่อยให้คนเข้าไปดูอะไรแบบนี้

หรือสิ่งเดียวที่ทำให้น้องสาวคนนี้สามารถกลับมามีชีวิต เราจำเป็นต้องใช้ "หัวใจเทียม" เท่านั้น

 

"เมื่อไรเรียนจบ ผมจะกลับมาหาน้องสาว และจะช่วยน้องสาวจนวินาทีสุดท้าย" -- ผมเคยพูดไว้ในวันหนึ่งเมื่อหลายปี ผมยังไม่ได้ลืมคำนี้ แต่ตอนนี้ผมยังเป็นคนที่จะช่วยเหลือน้องสาวไม่ได้ ผมยังไม่ได้วิธีช่วย ผมยังไม่ได้ใบประกอบวิชาชีพหมอ ซึ่งผมต้องทำอะไรอีกมากมายจนกว่าจะได้สิ่งนี้มา แล้วจะอีกนานแค่ไหนกันละ ?

สุดท้ายนี้ ขอฝากรูปนี้ให้กับน้องสาวเป็นครั้งสุดท้าย T_T

เมื่อแสงอาทิตย์สุดท้ายลับไป และไม่โผล่ขึ้นอีกเลย
คลิกเพื่อดูรูปใหญ่ได้นะครับ

เหมือนเพ้ออะไรไปสักอย่างหนึ่ง แต่ก็ขอบพระคุณที่อ่านกันจนจบนะครับ Money mouth