kunemata no burogu e youkoso - ยินดีต้อนรับสู่บล็อกของคุเนะมาตะ

สวัสดีครับสำหรับผู้ที่ตั้งใจอ่านบลอคและเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจทุกท่าน

ช่วงนี้หลาย ๆ คนที่กำลังอยู่ในช่วงเรียนหนังสือส่วนใหญ่ช่วงนี้ก็จะดิ้นรนกันหาโครงงานกันจนเป็นจนตาย สำหรับคนที่หาหัวข้อเจอแล้วนั้นก็รีบทำกันอย่างขะมักเขม้นเพื่อทันส่งแสดงผลงานในวันวิทยาศาสตร์ ซึ่งผมก็เป็นอยู่ใน 1 ที่ว่าแหละครับ ช่วงนี้กำลังอยู่ในช่วงขึ้นฟิวเจอร์บอร์ดกันแล้ว

จริง ๆ ที่ตั้งชื่อเอ็นทรี่ซะแบบนั้นก็เนื่องจากจู่ ๆ ในขณะที่ทำงานกันอยู่ก็มีเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดได้เกิดขึ้น มีคน ๆ หนึ่งที่อยู่ในห้องเรียนเดียวกันกับผมจู่ ๆ ก็มาบอกว่าอยู่กลุ่มเดียวกับผมซะงั้น

และความสนุกก็หมดลงที่ตรงนี้ละครับ เพราะว่าในกลุ่มผมทั้ง 9 คนก็อยู่กันช่วยงานครบ แล้วคนที่ 10 นี้แอบอ้างโผล่มาจากไหนกันละเนี่ย ??

ไป ๆ มา ๆ เพื่อนที่อยู่ในกลุ่มผมคนหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่าได้เอ่ยชวนเพื่อนอีกคนให้เข้ากลุ่ม แต่เพื่อนที่ชวนนั้นกลับพูดว่า "ไม่มีใครจะมาชวนแล้วเหรอถึงมาชวนเราเข้ากลุ่มเนี่ย" สักพักก็เดินหนีไป เพื่อนคนที่ชวนเห็นลักษณะแบบนี้ก็คิดว่าไม่อยู่ในกลุ่มและไม่เข้ากลุ่มด้วย (เป็นใครก็คิดแบบนั้นละ)

แต่แล้วจู่ ๆ ในขณะที่งานกำลังก้าวสู่ความสำเร็จที่ 80% ก็โพล่งออกมาบอกว่าอยู่กลุ่มเดียวกันซะได้ งานจะเสร็จแล้วเนี่ยนะมาแอบอ้างจะเข้ามาอยู่ในกลุ่ม

เพื่อนผมคนที่ชวนนั้นก็ได้พูดว่าผู้ที่อ้างนั้นได้พูดกับเขาว่่า "ไม่มีใครจะมาชวนแล้วเหรอถึงมาชวนเราเข้ากลุ่มเนี่ย" สักพักก็เดินหนีไป แบบนั้นใครจะนึกว่าจะเข้ากลุ่มละวะครับน่ะ แต่ว่าเมื่อเพื่อนผมที่เอ่ยปากชวนคนที่อ้างสิทธิ์เข้ากลุ่มกลับปฏิเสธคำพูดของเพื่อนผมทั้งหมด แถมยังบอกว่า "ก็บอกไปแล้วนิว่าอยู่" ทั้ง ๆ ที่คำว่า "ไม่มีใครจะมาชวนแล้วเหรอถึงมาชวนเราเข้ากลุ่มเนี่ย" ในกลุ่มผมมี 4 คนที่ได้เห็นและได้ยินคำพูดนี้

แหกปากบอกประชุมกลุ่มตั้งแต่ 2 อาทิตย์ที่แล้ว นัดประชุมแบ่งหาข้อมูลงานกันก็แล้ว นัดประชุมแบ่งหน้าที่ก็ด้วย ถ้าอยู่ในกลุ่มนี้จริง ๆ การประชุมต่าง ๆ เหล่านี้ก็ต้องไม่พลาดสิ เพราะว่าแบ่งงานกัน แบ่งหน้าที่ในกลุ่มนั้นเป็นเรื่องที่ในกลุ่มทุกคนต้องรับทราบ

แต่นี่งานในกลุ่มจะเสร็จกันแล้ว ประชุม 3~4 พี่แกเขาก็ไม่เข้าประชุม จะมาโวยวายบอกอยู่กลุ่มเดียวกันอีก ถามตรง ๆ เถอะว่า "อยู่กลุ่มเดียวกันรึเปล่า หรือแอบอ้างเพราะไม่มีกลุ่มอยู่แล้ว ??"

สรุปไป ๆ มา ๆ ผมก็เป็นคนบอกไม่รับเองครับ สาเหตุเนื่องจากงานที่ใกล้จะเสร็จแล้วและอีกสาเหตุคือไม่อยากเกิดการเหลี่ยมล้ำของความไม่ยุติธรรมด้วย คนอื่นนั่งหาข้อมูลกันแทบคลั่ง ตัวเองนั่งสบายอย่างเดียว?!

นี่แหละครับ อีกแง่มุมของนิสัยมนุษย์

Ps, เอ็นทรี่นี้เขียนไว้เพื่อรำลึกโครงงานประจำปีนี้ครับ เป็นหัวหน้าโครงงานแล้วมันลำบากดีจริง ๆ - -*