kunemata no burogu e youkoso - ยินดีต้อนรับสู่บล็อกของคุเนะมาตะ

สวัสดีครับผู้อ่านบล็อกทุกท่าน

หลังจากที่ทุก ๆ คนทราบคะแนนสอบ GAT และ PAT แต่ละคนก็คงจะทำหน้าดีใจกันบ้าง ส่วนบางคนก็แทบลมจับเพราะคะแนนที่ได้นั้นน้อยกว่าเดิมแบบอะไรก็รั้งไม่อยู่ ซึ่งหลาย ๆ คนก็เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น (รวมถึงผมด้วยนะ)

จาก PAT8 ที่ทำได้ 160 คะแนน พอครั้งที่สองก็เหลือ 112 คะแนนซะงั้น

ในการสอบระบบ GAT PAT หลาย ๆ คนอาจจะสงสัยถึงคะแนนที่โผล่มาด้วยกันสามตัวคือ คะแนนเต็ม คะแนนที่ได้ และคะแนนมาตรฐาน ซึ่งก็สร้างความงงให้กับคนหลาย ๆ คนว่าคะแนนไหนดีกันแน่

ในค่าความนิยมตั้งแต่สมัยโบราณ ในการสอบแต่ละครั้งเราก็จิตใจจอจ่อกับคะแนนที่ได้ ซึ่งคะแนนมากก็เฮฮา คะแนนน้อยก็เศร้าไปตาม ๆ กัน แต่ในการสอบ GAT PAT นี้ ขอให้ทุกคนเล็งความสำคัญไปที่ คะแนนมาตรฐาน ครับ

ทำไมถึงอย่าไปมองที่ "คะแนนที่ได้" ซะละ มันก็คะแนนที่ได้เหมือนกันไม่ใช่หรือ ?? มองได้ครับ แต่อย่ามองและตัดสินว่าตัวเองเป็นแบบนั้นตามคะแนน เช่นคะแนนได้ 50 จาก 300 ก็ฆ่าตัวตาย หรือได้คะแนน 240 จาก 300 ก็ว่าปัญญาเทพฟ้าประทาน อย่าลืมว่าการสอบเราก็มีคนอื่น ๆ สอบด้วยนะ

บทบาทของ "คะแนนมาตรฐาน" (S_i) ก็จะเข้ามามีบทบาท โดยคะแนนมาตรฐานจะวัดจากความสามารถในการทำข้อสอบของผู้เข้าสอบทั้งหมดเป็นหลัก ไม่ใช่วัดที่ข้อสอบแบบ "คะแนนที่ได้" (X_i)

และในการคัดเลือกรับคนจากคะแนนระบบ GAT PAT จะต้องวัดจากคะแนนมาตรฐาน (S_i) เป็นหลัก หากที่ไหนวัดจากคะแนนที่ได้ (X_i) เป็นหลักถือว่าใช้ไม่ได้ครับ

ในเกณฑ์ของคะแนนมาตรฐานใน GAT PAT จะคิดคำนวณจากการหาค่า T-score ในวิชาสถิติศาสตร์ครับ โดยมีสูตรง่าย ๆ ดังนั้น

( 10 x Z-score ) + 50

10 และ 50 เป็นค่าคงตัว ส่วน Z-score เป็นคะแนนมาตรฐานในวิชาทางสถิติศาสตร์ สามารถคำนวณได้จาก

( คะแนนที่ได้ - คะแนนเฉลี่ย ) / ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

คะแนนมาตรฐาน หรือ S_i จะมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ 50 คะแนน ส่วนจุดต่ำสุดและสูงสุดจะไม่มีครับ แต่ปกติที่เห็นจะไม่ถึง 0 และ 100 (แต่ก็ถึงได้เหมือนกัน เกินได้ด้วย)

ยกตัวอย่างของคะแนนมาตรฐาน (S_i) ที่ต่ำกว่า 0 คะแนน

หากค่าเฉลี่ยเลขคณิต = 300, ค่าการกระจาย = 2, คะแนนที่ได้ = 0
{ 10 x  [ ( 0 - 300 ) / 2 ] } + 50 = -1450 คะแนน (ชัดไหมเอ่ย)

ยกตัวอย่างของคะแนนมาตรฐาน (S_i) ที่สูงกว่า 100 คะแนน

หากค่าเฉลี่ยเลขคณิต = 100, ค่าการกระจาย = 10, คะแนนที่ได้ = 300
{ 10 x  [ ( 300 - 100 ) / 10 ] } + 50 = 250 คะแนน

ต่อไปก็จะมาพูดถึงกลไกของคะแนนมาตรฐานละครับ อาจจะทำให้เข้าใจมากขึ้น (หากอ่าน ๆ อธิบายด้านบนแล้วยังไม่เก็ต) Q(^-')๐

ในการสอบแต่ละครั้ง ๆ นั้นจะมีข้อสอบให้ทำ และเมื่อตรวจข้อสอบเสร็จแล้ว ผลคะแนนที่ออกมาก็จะแตกต่างกันไป

คะแนนมาตรฐานจะใช้คะแนนของผู้ที่สอบได้ทั้งหมด สร้างจุดศูนย์กลางของคะแนนมาตรฐาน (S_i = 50) ขึ้นจากค่าเฉลี่ยของคะแนนทุก ๆ คน
( 39 + 60 + 62 + 62 + 76 + 82 ) / 6 = 63.5 คะแนน

จากนั้นคะแนนมาตรฐานก็จะสร้างอัตราการเปลี่ยนแปลงของคะแนนมาตรฐานโดยวัดจากคะแนนทุกคะแนนว่าห่างจากค่าเฉลี่ยกันไปมากเท่าไหร่
(39 - 63.5)² + (60 - 63.5)² + (62 - 63.5)² + (62 - 63.5)² + (76 - 63.5)² + (82 - 63.5)² = 1115.5
(1115.5 / 5)^0.5 = 14.9365323 .... ก็ประมาณได้ว่า 14.93653 ครับ

จากนั้นเราก็สามารถหาคะแนนมาตรฐานได้โดยจากสูตรข้างบน ๆ ที่ยกตัวอย่างให้เลยครับ
Ex: ของ harasama ก็จะได้ { 10 x [ ( 76 - 63.5 ) / 14.93653 ] } + 50 = 58.3687442799 .... ก็ประมาณได้ว่า 58.37 คะแนนครับ

^ ตารางคะแนนมาตรฐานของทุก ๆ คนในภาพครับ

คะแนนมาตรฐานนี้ถ้าจากที่ดูแล้ว จะเห็นได้เลยว่าจะวัดจากความสามารถของผู้สอบทั้งหมดโดยตรง เพราะฉะนั้นคะแนนนี้จึงเป็นคะแนนที่สามารถเปรียบเทียบข้ามข้อสอบได้ ซึ่งคะแนนที่ได้นั้นจะเอาไปเปรียบเทียบข้ามข้อสอบไม่ได้ (การเปรียบเทียบข้ามข้อสอบคือการเอาข้อสอบที่ไม่เหมือนกันมาทำแล้วเปรียบเทียบคะแนน)

เพราะฉะนั้น คะแนนที่ดีที่สุดขององค์การเนียส (สทศ) ที่เขาให้เก็บไว้ นั่นก็คือ "คะแนนมาตรฐาน (S_i)" นั่นเองครับ

ถ้าได้อ่านจดหมายตอนที่เขาส่งคะแนนทางไปรณีย์ ก็จะเห็นว่าคะแนนมาตรฐานจะเป็นคะแนนที่พิจารณาสำหรับการรับเข้าศึกษาต่อ ส่วนคะแนนที่ได้ ก็เป็นเพียงแสดงเฉย ๆ ว่าทำไปได้มากเท่าไหร่

เพราะฉะนั้นอ่านเอ็นทรีนี้จบ หวังว่าคงไม่มีใครเอาคะแนนภาษาไทยแบบดุ้น ๆ ไปเปรียบเทียบกับคะแนนภาษาอังกฤษแล้วนะ แล้วก็คะแนนที่ได้น้อยกว่าเดิม แต่คะแนนมาตรฐาน 70+ ก็ไม่ต้องโวยวายไปโดดฆ่าตัวตายนะครับ

ถ้าอยากได้คะแนนมาตรฐานเยอะ ๆ ก็ต้องทำคะแนนที่ได้ให้ดีที่สุดนะครับ (ไม่จำเป็นต้องมาก แต่ขอให้ดีที่สุด) มันคือตัวแปรสำคัญเลย =w="

มีอะไรสงสัยก็ถามได้ที่คอมเมนต์เน้อ เอ็นทรีนี้อาจจะยาว ๆ หน่อยเพราะอัพให้สำหรับผู้ใหญ่บางคนที่ไม่ค่อยรู้กับระบบคะแนนใหม่ครับ (ที่จริงคือตบตีกับผู้ใหญ่มาเรื่องคะแนน S_i กับ X_i)

ขอบพระคุณที่อ่านกันจนจบครับ