kunemata no burogu e youkoso - ยินดีต้อนรับสู่บล็อกของคุเนะมาตะ

สวัสดีผู้ที่อ่านบลอคโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจทุกท่านครับ

ไม่กี่วันก่อนนี้ในขณะที่ผมทำโครงงานวิทยาศาสตร์อยู่อย่างไม่ลืมหูลืมตา จู่ ๆ คุณแม่ผมก็วิจารณ์ถามข่าวหน้าทีวีจนดังไปถึงโต๊ะทำงาน (โต๊ะกินข้าว) ที่ผมกำลังทำอยู่พอดี

"เด็ก ม.6 เลียนแบบเกมส์ ฆ่าชิงทรัพย์โชเฟอร์แท๊กซี่ ชื่อเกมอะไร ๆ จี ๆ นะ ?"

"!!!"

ได้ข่าวครั้งแรกก็ช๊อกไปชั่วขณะ เหตุการณ์อะไรบ้า ๆ แบบนี้จะเกิดขึ้นได้หรือ ? เหลือบไปมองทีวีก็ได้ช๊อกอีกรอบเพราะเป็นเรื่องจริงไปซะแล้ว

"เกมอะไรเหรอ จี ๆ " แม่ผมถามผมกลับมาด้วยความสงสัยกับชื่อเกมที่ผู้ประกาศข่าวได้กล่าวมา

"GTA สินะครับ" เกมไหนมีแบบนี้ก็มีแต่เกมเดียวนี่ละ

และเหตุการณ์หลังจากนี้ผมก็ทายไม่ผิดที่เมืองไทยจะต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อจะปิดกั้นสื่อแบบนี้ ไม่ก็ ICT ก็จะต้องเข้ามาแก้อะไรที่ดู...(ละในฐานเข้าใจ)... ในสายตาของทุก ๆ คน ซึ่งก็เป็นจริงตามเคย ICT ได้จัดรายชื่อเกมโหด ๆ ทั้งหลายตั้งเป็นเกมที่ไม่น่าซื้อให้เด็กเล่น ยิ่งทำให้พ่อแม่หลาย ๆ คนเป็นบ้าจี้ตาม ICT ไปอีก ล่าสุดนั้นจาก New Era ก็ได้ถอนสิขสิทธิ์ GTA ออกจากประเทศไทยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว (หลังจากนี้ใครเล่นเกมนี้ก็จะผิดกฎหมาย ต้องถูกจับครับ)

ผมเชื่อว่า New Era ได้ถอนเกม GTA แทบจะเร่งด่วนเพราะเนื่องจากข่าวนี้ละครับ เขาไม่ต้องการที่จะให้ชื่อเกมของเขาต้องมาแปดเปื้อนกับเหตุการณ์นี้ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย และประเทศอื่น ๆ ก็ไม่เป็นกัน มีประเทศนี้ละที่เป็นประเทศเดียวที่เกิดเรื่องพิลึก ๆ ขึ้น และที่สำคัญคือทาง New Era ไม่ได้สร้างเกมนี้เพื่อในการเลียนแบบการกระทำที่อยู่ในเกมนี้เลยแม้แต่น้อย

จริง ๆ แล้วเรื่องนี้ผมไม่ค่อยเดือดเท่าไหร่นักกับตอนแรก ๆ ที่ได้ยิน เพราะสาเหตุของเด็กนั้นจากนักจิตวิทยาที่ได้พูดคุยกับเด็กแล้ว ส่วนหนึ่งที่เด็กคนนี้เลือกทำก็คือสุขภาพจิตที่ย่ำแย่ ไม่มีเพื่อน และมีนิสัยที่หวาดระแวงอยู่แล้ว (เข้าข่ายที่ EQ จะค่อนข้างน้อย) ซึ่งการแยกแยะระหว่างโลกจริงกับโลกเกมจึงไม่สามารถทำได้มากนัก จึงทำให้เขาตัดสินใจเป็นฆาตกรโดยไม่ได้ยั้งคิดถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในภายหลังและต่อ ๆ ไปในอนาคต

เรื่องนี้ละใครจะเป็นฝ่ายผิด เด็ก ผู้ปกครอง หรือเกมกันแน่ ? คุณจะให้อย่างละกี่เปอร์เซ็นต์ดีละครับ

ในความคิดเห็นของผมนั้นให้เกม 0% เด็ก 70% ผู้ปกครอง 30%

ตัวเกมไม่ผิดอยู่ในตัวของเกมส์เองอยู่แล้วครับ นิยามของเกมก็บอกอยู่แล้วว่าเล่นเพื่อผ่อนคลายและสร้างความบันเทิง พ่อแม่และลูกต่างหากสิที่ควรจะช่วยกันแก้ปัญหากับสิ่งที่เกิดขึ้น เด็กที่ยังแยกแยะไม่เป็นทำไมพ่อแม่ถึงไม่อบรมหรือชี้ทาง หรือบางทีลูกจะใจแคบเกินไปหรือคิดว่าตัวเอง*บรรลุนิติภาวะพอที่จะปฏิเสธการสอนทุกสิ่งทุกอย่างจะพ่อและแม่ (รึเปล่า)

* บรรลุนิติภาวะในที่นี้ไม่ใช้บุคคลที่อายุ 20 ปีขึ้นนะครับ แต่หมายถึงศักยภาพทั้งด้านร่างกาย จิตใจ ความคิด และการกระทำที่มากเพียงพอที่จะใช้ชีวิตหรือตัดสินใจด้วยตามลำพังได้


แต่ว่าที่ผมเดือดจนต้องสร้างเอ็นทรี่ขึ้นเนื่องจากสื่อในเมืองไทยร้อยละ 100 โทษเกม GTA ว่าเป็นเหตุให้เด็กคนนี้ต้องมาเป็นฆาตกร และในคดีอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับเกมส์หรือคอมพิวเตอร์ทั้งหลายก็มักจะโทษคอมพิวเตอร์กันเสมอ ๆ

และถ้าเป็นแบบนี้ในอนาคต ข่าวแบบนี้คงจะเกิดขึ้นได้ละครับ
- เด็กมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัย เพราะทำตามเกม The Sims 3
- เด็กเป็นสิงห์นักบิด เพราะทำตามเกม xxooyyy
- เด็กจะอ่านหนังสือการ์ตูนจนตายคาหนังสือ เพราะทำตามเกม hhaaaqqqdd
- เด็กจะ .... เพราะทำตามเกม .....

ICT ก็จะไล่เก็บเกมทั้งหลายเพราะเนื่องจากไม่ให้เยาวชนทำเป็นตัวอย่าง เจริญลงสิให้ตายเถอะ !!!

ถามจริง ๆ ว่านักข่าวทั้งหลายเคยได้ลองเล่นเหล่านี้บ้างหรือยัง หาข้อดีข้อเสียหรือข้อมูลเชิงลึกบ้างหรือยัง ความรู้สึกส่วนลึกของเกม หรือทำการค้นหาสำรวจ วิจัย ทฤษฎีที่แน่นอนก่อนหรือยัง ก่อนจะทำการเขียนวิจารณ์เกมต่าง ๆ ทั้งในด้านบวกและลบ เพราะดูเหมือนว่าจะเขียนวิจารณ์ตัวเกมได้ดีกว่าคน Review เกมที่ต้องไปนั่งหาข้อมูล หานู่นหานี่จนได้ข้อมูลที่แน่นอนที่สุดซะอีก

สาเหตุที่ผมไม่ได้โทษว่าเกมผิด เพราะเนื่องจากเกม GTA นี้สมัยผมเด็ก ๆ ผมก็เคยเล่นอยู่เหมือนกัน (แต่หลัง ๆ ก็เลิกครับเพราะว่าไม่ใช่แนวผมเลย) ผมว่าเล่นไปแล้วก็คลายอารมณ์ไปในอีกรูปแบบหนึ่งเหมือนกันเกม GTA ค่อนข้างที่ท้าทายสูง (ซึ่งผมเป็นคนที่ไม่ชอบความเสี่ยงเอาซะเลย) ตอนโต ๆ แล้วผมก็เห็นคนเล่นอยู่บ่อย ๆ ผมว่าก็ไม่น่าจะทำตามตรงไหนเลยด้วยซ้ำไป ในสมัยก่อน ๆ ที่ผมเห็นเพื่อนข้าง ๆ บ้านผมเล่นตอนประถม ผมก็เคยแล้วถามเล่น ๆ กับเพื่อนผม

"เล่นซะคล่ิองเชียว เรีื่องจริงจะเป็นแบบนี้ไหมเนี่ย"

"เล่นเอาฮาเฉย ๆ เอง เรื่องจริงมันไม่ได้เป็นแบบนี้หรอก"

ถ้าเป็นเพราะเกมจริง ๆ ป่านนี้เพื่อนผมก็คงลงคอกเหล็กสี่เหลี่ยมไปนานแล้วละครับ เผลอ ๆ ผมคงไม่ได้มานั่งพิมพ์เอ็นทรี่อยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำไป

ต่อไปก็ดูที่ตัวเด็กบ้างละครับ สาเหตุที่ผมให้เด็ก 70% เพราะเนื่องจาก "เด็กคนนี้ยังไม่โตพอกับอายุของตนเอง"

จริง ๆ แล้วผมว่าถ้าเป็นคนธรรมดาทั่ว ๆ ไป อายุขนาดนี้ผมว่าน่าจะแยกแยะอะไรถูกอะไรผิด ควรไม่ควร แม้กระทั่งโลกเกมกับโลกแห่งความจริงได้แล้ว อยู่ก็ตั้ง ม.6 (อายุมากกว่าผมซะด้วยซ้ำไป) ถามจริง ๆ เถอะระหว่าง 2 โลกนี้ตอนปล้นรถแท๊กซี่เนี่ยจะเหมือนกันเลยหรือ ?? พอทำแล้วถึงจะมารู้ตัวว่าทำอะไรลงไป สายไปแล้วละครับคุณพี่

จริง ๆ เหตุการณ์นี้จะไม่เกิดขึ้นครับ ถ้าเด็กคนนี้สามารถที่จะแยกแยะความเป็นจริงกับเกมได้ คิดยาว ๆ สักหน่อยและไม่ผลีผลาม พยายามนึกตรึกตรองสิ่งที่ตนเองกระทำลงไป ใช้ข้อดีข้อเสียในการเปรียบเทียบการกระทำต่าง ๆ ผมรับรองว่าเหตุการณ์แบบนี้คงจะไม่เกิดขึ้นครับ

สุดท้ายก็มาดูที่ผู้ปกครองกันบ้างคือ 30% คือเรื่องของ "การปูพื้นฐานเริ่มต้นที่ไม่ดี"

อันนี้ผมก็ไม่แน่ใจว่าตัวเด็กเขาไม่ยอมรับด้วยรึเปล่า แต่จริง ๆ แล้วเรื่องการนึกคิดนั้นต้องให้เด็ก ๆ รู้จักการคิดตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วครับ เพื่อเป็นการปลูกฝังอุปนิสัยที่ดีและการคิดไปในทางที่ดี ส่วนเรื่องไม่มีเพื่อนนี้ผมก็ไม่แน่ใจว่ามีปัญหาอะไรในการใช้ชีวิตที่โรงเรียนรึเปล่า เรื่องการแยกแยะ การนึกคิดต่าง ๆ และความสมานฉันท์ภายในบ้านนั้นเป็นสิ่งที่พ่อและแม่ควรปลูกฝังกับลูกตั้งแต่เล็ก ๆ ครับ (ส่วนเด็กจะรับไหม อันนี้ก็ขึ้นกับเด็กและกลยุทธวิธีการสอนของพ่อและแม่แล้วละครับ - -")

เกมนั้นก็เหมือนกับสื่อประเภทหนึ่ง การที่เราจะเลือกทำหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับจิตวิญญาณของเราที่เราจะสามารถแยกในสิ่งที่ดีและสิ่งที่ไม่ดีออกได้หรือไม่

เลิกโทษนู่นโทษนี่ ลองหันกลับมาที่ตัวเองแล้วพิจารณาตัวเองกันก่อนจะโทษอย่างอื่นเถอะครับ

ใครที่มีทัศนคติหรือความคิดเห็นแบบอื่นก็ลองคอมเม้นท์มาก็ได้ครับ โลกทัศน์ของเราจะได้กว้างขึ้นครับ ^^